Հունիսի 1-ին փողոցները լցվում են գույներով, փուչիկներով ու պաղպաղակի հերթերով։ Մենք նշում ենք Երեխաների պաշտպանության օրը։
Բայց եկեք մի պահ հանենք տոնական ակնոցները և տանք ամենաազնիվ հարցը. իրականում ո՞ւմ դեմ ենք նրանց պաշտպանում։ Պատերազմների՞ց, սովի՞ց, թե՞ հենց մեր՝ մեծահասակներիս ստեղծած «կատարյալ» աշխարհի ճնշումից։
Ահա 4 կետ, թե ինչու է ժամանակակից երեխաներին պետք պաշտպանել հենց իրենց ծնողների «սիրուց» ու հասարակության ստանդարտներից.
1. Պաշտպանել մեր «չիրականացած երազանքներից»
Մենք երեխաներին տանում ենք շախմատի, դաշնամուրի, լողի և անգլերենի՝ երբեմն մոռանալով հարցնել՝ իսկ նա ի՞նչ է ուզում։ Հաճախ մենք երեխայի մեջ տեսնում ենք մեր «2.0 տարբերակը», որը պետք է ուղղի մեր սխալները և հասնի այնտեղ, որտեղ մենք ձախողվել ենք։
Երեխան ձեր շարունակությունը չէ, նա առանձին պատմություն է։ Պաշտպանե՛ք նրան ձեր ամբիցիաներից։
2. Պաշտպանել «միշտ զբաղված» ծնողի մենությունից
Մենք նրանց տալիս ենք ամենավերջին սերնդի պլանշետը, որպեսզի «չխանգարեն» մեզ աշխատել կամ հանգստանալ։ Մենք նրանց պաշտպանում ենք բակի «վտանգավոր» փոշուց՝ փակելով էկրանների առջև։ Բայց էկրանը չի գրկում, իսկ YouTube-ի ալգորիթմը չի սովորեցնում սիրել։
Լավագույն նվերը նոր խաղալիքը չէ, այլ ձեր անջատված հեռախոսը և 15 րոպե իրական խաղը հատակին նստած։
3. Պաշտպանել «իդեալական մանկության» կեղծիքից
Սոցցանցերը մեզ ստիպում են երեխաներին դարձնել «ցուցանմուշ»։ Մենք նրանց հագցնում ենք անհարմար, բայց սիրուն շորեր՝ Instagram-ում նկար տեղադրելու համար։ Մենք ստիպում ենք նրանց ժպտալ տեսախցիկին, երբ նրանք ուզում են լաց լինել կամ ուղղակի թավալվել ցեխերի մեջ։
Թույլ տվեք նրանց լինել տգեղ, թափթփված ու երջանիկ։ Պաշտպանե՛ք նրանց ձեր «լայքերի» ծարավից։
4. Պաշտպանել մեր տագնապներից
Մենք ապրում ենք վախերի դարաշրջանում և այդ վախերը փոխանցում ենք նրանց։ «Չվազե՛ս՝ կընկնես», «Չխոսե՛ս՝ կսխալվես»։ Մենք սպանում ենք նրանց մեջ հետաքրքրասիրությունը՝ փոխարինելով այն զգուշավորությամբ։
Երեխան իրավունք ունի ընկնելու և ծնկները քերծելու։ Դա է կյանքը ճանաչելու միակ ճանապարհը։
Այս հունիսի 1-ին, երբ երեխայի ձեռքը կտաք հերթական փուչիկը, հիշե՛ք. նա ձեր կարիքն ունի ոչ թե որպես «վերահսկիչի» կամ «սպոնսորի», այլ որպես մարդու, ով թույլ կտա իրեն լինել այնպիսին, ինչպիսին կա։
Պաշտպանե՛նք նրանց մեր սպասելիքներից։ Դա կլինի ամենամեծ նվերը։
