Ժամանակակից տեխնոլոգիաները մեզ խոստանում էին ազատություն։ 60-ականների կանխատեսումներով՝ 21-րդ դարում մարդիկ պետք է աշխատեին շաբաթական ընդամենը 15 ժամ, իսկ մնացած ժամանակը վայելեին ընտանիքի և հոբբիների հետ։
Սակայն իրականությունը հակառակն է. մենք ավելի քիչ ենք քնում, ավելի շատ ենք տագնապում և մշտապես զգում ենք «ժամանակի սով»։
Հիմնական կետերը.
-
Արդյունավետության թակարդը. Որքան արագ ենք մենք կատարում առաջադրանքները շնորհիվ տեխնոլոգիաների, այնքան ավելի շատ նոր առաջադրանքներ են հայտնվում։ Մենք չենք խնայում ժամանակը, մենք պարզապես խտացնում ենք աշխատանքը։
-
Միշտ հասանելի լինելու անեծքը. Սմարթֆոնը քանդեց սահմանը աշխատանքի և տան միջև։ Այժմ աշխատանքային օրը չի ավարտվում ժամը 18:00-ին. այն շարունակվում է Messenger-ում և էլեկտրոնային փոստում։
-
Թվային աղմուկ և ճանաչողական հոգնածություն. Մեր ուղեղը երբեք չի հանգստանում։ Նույնիսկ «հանգստի» պահերին մենք սպառում ենք ինֆորմացիա (սոցցանցեր), ինչը ուղեղի համար նույնպիսի ծանր աշխատանք է։
Եզրակացություն.
Մեզ խաբել են։ Տեխնոլոգիաները մեզ չտվեցին ավելի շատ ժամանակ, դրանք պարզապես արագացրին մեր կյանքի տեմպը մինչև անտանելիության։ Լուծումը ոչ թե նոր հավելվածների մեջ է, այլ «ոչ» ասելու և անհասանելի լինելու շքեղությունը վերագտնելու մեջ։