Մենք սովոր ենք ամեն ինչ չափել թվերով՝ ժամերով, օրերով, կիլոմետրերով։ Բայց սերն ունի իր սեփական չափման միավորները, որոնք չեն տեղավորվում ոչ մի օրացույցի մեջ։ Սերը չափվում է ոչ թե ժամանակով, այլ այն հետքերով, որոնք թողնում են տարվա եղանակները մեր հոգում։
Ամառը՝ նրբության չափման միավոր
Սիրո ժամկետը չափվում է ամառներով, իսկ նրբությունը՝ ձմեռներով։ Ամառը մորենու թփերն են, ուշ գիշերով բաց գինու խանութները, մարգագետնի խոտն ու վերնաշապիկի ծալված թևքերը։ Ամառը նախաճաշի սուրճի բաժակների քանակն է ժանյակավոր սփռոցով պատշգամբում, որտեղ ամեն մի անկյուն ողողված է առավոտյան արևով։
Ձմեռը՝ հոգատարության ջերմաչափ
Ձմեռը չափվում է վառարանի փայտով ու հին տոնածառի լույսերով, որոնք այդպես էլ չենք անջատում։ Այն ընդհանուր ծածկոցի սանտիմետրերն են ու այն խիստ, բայց ջերմ խորհուրդը՝ «տաք հագնվիր»։ Ձմեռը պատուհանի սառած ապակու վրա թողած շնչառությունն է, որը հալեցնում է ամենասառը օրը։
Աշունը՝ հիշողությունների սաթե լույսը
Աշունը չափում ենք քաղցր, սաթե լույսով և կիսախավարում հնչող շշուկներով։ Սա այն ժամանակն է, երբ անցյալ սիրո կարոտը չափվում է ևս մեկ աշնանային անձրևով։ Աշունը մեզ սովորեցնում է գնահատել այն, ինչը լուռ է ու խորը։
Գարունը՝ սրտի վերածնունդը
Գարունը չափվում է երկնքից երկինք տարածվող կապույտով։ Դա կյանքի ծարավն է՝ նախնական, վայրի ու անտառային։ Գիտե՞ք, թե որն է սրտի «պիտանելիության ժամկետը»։ Այն թարմացվում է ամեն գարուն՝ նոր շնչով ու նոր հույսով։
Իսկ ձեր սերն այս պահին ո՞ր եղանակի մեջ է ապրում։