Առակ նրանց համար, ովքեր վախենում են ուշանալ

Մեր օրերում, երբ հաջողությունը չափվում է «scroll» անելու արագությամբ, իսկ երջանկությունը՝ սթորիների քանակով, մենք հաճախ մոռանում ենք ամենակարևորի մասին։

Ահա մի պատմություն Արմենի մասին, որը  տիպիկ ընթերցող է. նա կարդում է բոլոր բեսթսելլերները, տիրապետում է թայմ-մենեջմենթի գաղտնիքներին և միշտ շտապում է։

Մի օր Արմենը որոշեց գնալ լեռներում ապրող մի իմաստունի մոտ։ Նա ուներ ընդամենը մեկ հարց.
— Իմաստո՛ւն, ես անում եմ ամեն ինչ՝ ավելի արագ լինելու համար։ Ես լսում եմ փոդքաստներ ճանապարհին, աշխատում եմ ուտելիս, բայց միևնույն է՝ զգում եմ, որ կյանքն ինձնից առաջ է անցնում։ Ինչպե՞ս հասնեմ ժամանակի հետևից։

Իմաստունը ժպտաց, Արմենին մի դատարկ բաժակ տվեց և ասաց.
— Ես քեզ կպատասխանեմ, բայց մինչ այդ պետք է այս բաժակը լցնես մոտակա աղբյուրի ջրով։ Միայն մի պայման. դու պետք է վազես այնքան արագ, որքան կարող ես։

Արմենը վերցրեց բաժակը, սլացավ դեպի աղբյուրը, լցրեց այն ու նույն թափով հետ վազեց։ Երբ նա հասավ իմաստունին, բաժակը դատարկ էր. ամբողջ ջուրը թափվել էր վազքի ընթացքում։

— Տեսնո՞ւմ ես,— ասաց իմաստունը,— դու այդքան արագ էիր վազում ջրի հետևից, որ չնկատեցիր՝ ինչպես այն կորցրիր։ Իսկ հիմա գնա նույն ճանապարհով, բայց քայլիր հանգիստ։

Արմենը դժկամությամբ համաձայնեց։ Նա դանդաղ քայլեց դեպի աղբյուրը։ Ճանապարհին նա առաջին անգամ նկատեց վայրի ծաղիկների բույրը, լսեց թռչունների երգը և տեսավ, թե ինչպես է արևը խաղում տերևների արանքում։ Նա լցրեց բաժակը և նույն հանգստությամբ վերադարձավ։ Այս անգամ բաժակը լիքն էր։

— Սա էլ հենց քո հարցի պատասխանն է,— ասաց ծերունին։— Կյանքը ջուրն է, իսկ դու՝ բաժակը։ Երբ դու վազում ես՝ վախենալով ուշանալ, քո ներքին բաժակը միշտ դատարկ է մնում։ Դու տեսնում ես նպատակը, բայց կորցնում ես բովանդակությունը։

Հետգրությունը

Մենք ապրում ենք «FOMO»-ի (բաց թողնելու վախի) դարաշրջանում։ Մեզ թվում է, թե եթե մի պահ կանգ առնենք, աշխարհը մեզնից առաջ կանցնի։ Բայց ճշմարտությունն այն է, որ ամենաարժեքավոր բաները՝ ստեղծագործական միտքը, սերը, ինքնաճանաչումը, պահանջում են դանդաղություն։

Այս շաբաթվա մեր խորհուրդը. Փորձեք գոնե 15 րոպե անջատել բոլոր ծանուցումները (notifications), դնել հեռախոսը մի կողմ և պարզապես «քայլել դեպի ձեր աղբյուրը»։ Հիշեք՝ լիքը բաժակով տեղ հասնելն ավելի կարևոր է, քան դատարկ բաժակով առաջինը լինելը։