Առակ սուրճի մասին․ Ընտրիր սուրճը, ոչ թե բաժակը

Մի խումբ հաջողակ շրջանավարտներ, ովքեր արդեն հասել էին մեծ բարձունքների, որոշեցին այցելել իրենց ծեր պրոֆեսորին։ Զրույցի ընթացքում նրանք սկսեցին դժգոհել աշխատանքային սթրեսից, լարվածությունից և կյանքի անվերջ վազքից։

Պրոֆեսորը լուռ լսեց նրանց, ապա գնաց խոհանոց և վերադարձավ սուրճի մեծ թեյնիկով ու տարբեր բաժակներով։ Այստեղ կային ամենատարբեր բաժակներ՝ ճենապակյա, բյուրեղապակյա, թանկարժեք, բայց նաև՝ հասարակ պլաստիկե ու կավե բաժակներ։

— Հյուրասիրվե՛ք,— ասաց պրոֆեսորը։

Երբ բոլորը սուրճը վերցրին, նա ասաց.
— Նկատեցի՞ք, որ դուք բոլորդ առաջինը վերցրիք գեղեցիկ ու թանկարժեք բաժակները, իսկ սկուտեղի վրա մնացին միայն պարզ ու էժանագինները։ Չնայած ձեզ համար բնական է լավագույնն ուզելը, բայց հենց դա է ձեր սթրեսի ու խնդիրների պատճառը։

Նրանք զարմացած նայեցին իրար։ Պրոֆեսորը շարունակեց.
— Հասկացեք՝ բաժակը չի փոխում սուրճի համը։ Այն պարզապես «տարա» է։ Այն, ինչ դուք իրականում ուզում էիք, սուրճն էր, ոչ թե բաժակը, բայց դուք գիտակցաբար ընտրում էիք լավագույն բաժակները, ու հետո սկսում նայել, թե ումն է ավելի սիրուն։

Իսկ հիմա մտածեք.

Կյանքը՝ դա սուրճն է։ Աշխատանքը, փողը, դիրքը հասարակության մեջ՝ դրանք ընդամենը բաժակներ են։ Դրանք գործիքներ են կյանքը «պահելու» համար, բայց դրանք չեն որոշում կյանքի որակը։ Կենտրոնանալով միայն բաժակի վրա՝ մենք մոռանում ենք վայելել հենց սուրճի համը։

Բարոյախոսություն

Ամենաերջանիկ մարդիկ նրանք չեն, ովքեր ունեն ամեն ինչի լավագույնը, այլ նրանք են, ովքեր կարողանում են լավագույնս վայելել այն, ինչ ունեն։

Իսկ դուք այսօր ինչի՞ վրա եք կենտրոնացած՝ «սուրճի՞», թե՞ «բաժակի»։ Ո՞րն է ձեր կյանքի այսօրվա իրական համը։