Ճամփորդությունը միայն նոր վայրեր տեսնելն ու գեղեցիկ լուսանկարներ անելը չէ։ Դա մի հսկայական շղթա է, որը կապում է մարդկանց, մշակույթներն ու տնտեսությունները։
Բայց ի՞նչ է տեղի ունենում, երբ աշխարհը կանգ է առնում (ինչպես եղավ պանդեմիայի ժամանակ) կամ երբ բնական աղետներն ու հակամարտությունները հարվածում են զբոսաշրջությանը։ Հենց այս հարցի պատասխանն է տալիս Համաշխարհային զբոսաշրջության դիմադրողականության օրը-Global Tourism Resilience Day, որը նշվում է այսօր՝ փետրվարի 17-ին։
Ի՞նչ է «դիմակայուն զբոսաշրջությունը»։
Դա այն զբոսաշրջությունն է, որը կարողանում է արագ վերականգնվել ցանկացած ճգնաժամից հետո, պահպանել բնությունն ու օգնել տեղացի մարդկանց։
Ինչպե՞ս կարող ենք ՄԵՆՔ՝ ճամփորդներս, օգնել զբոսաշրջությանը լինել ավելի «դիմակայուն»։
Ահա 4 պարզ քայլ.
1️⃣ Ճամփորդե՛ք տեղական (Support Local).
Փոխանակ մեծ, միջազգային հյուրանոցային ցանցեր ընտրելու, մնացեք տեղական հյուրատներում, կերեք գյուղական փոքրիկ ռեստորաններում։ Ձեր ամեն լուման օգնում է կոնկրետ մի ընտանիքի վերականգնվել ու զարգանալ։
2️⃣ Եղե՛ք «կանաչ» ճամփորդ.
Հարգեք բնությունը։ Օգտագործեք բազմակի օգտագործման շշեր, մի՛ թողեք աղբ և ընտրեք էկո-տուրեր։ Զբոսաշրջությունը կենդանի է այնքան ժամանակ, քանի դեռ կենդանի է բնությունը։
3️⃣ Բացահայտե՛ք «ոչ պոպուլյար» վայրերը.
Մի՛ գնացեք միայն այնտեղ, որտեղ բոլորն են գնում։ Գտեք թաքնված գյուղեր, հեռավոր վանքեր կամ արշավային երթուղիներ։ Սա օգնում է հավասարաչափ բաշխել եկամուտը և զերծ պահել վայրերը «overtourism»-ից (գերբնակեցումից)։
4️⃣ Ճամփորդե՛ք արտասեզոնին.
Գնացեք Լոռի ձմռանը կամ Վայոց Ձոր՝ ուշ աշնանը։ Սա օգնում է զբոսաշրջային բիզնեսներին ունենալ կայուն եկամուտ ամբողջ տարվա ընթացքում, այլ ոչ թե միայն 3 ամիս։
Զբոսաշրջությունը Հայաստանի համար պարզապես ոլորտ չէ, այն մեր երկիրը աշխարհին ճանաչելի դարձնելու և մեր գյուղերը շենացնելու հնարավորություն է։
