Մեզնից յուրաքանչյուրը գոնե մեկ անգամ հայտնվել է այդ թակարդում։ Այն պահին, երբ փորձում ես հասկանալ՝ «ո՞րն է իմ առաքելությունը» կամ «ո՞րն է այս ամենի իմաստը», դու ակամայից կանգնեցնում ես կյանքի բնական ընթացքը։ Մենք դարձել ենք «իմաստների» կոլեկցիոներներ՝ կարծելով, որ եթե գտնենք գլխավոր հարցի պատասխանը, ապա վերջապես երջանիկ կլինենք։ Բայց իրականությունն այն է, որ «իմաստ» կոչվածը պարզապես ինտելեկտուալ հորինվածք է, որով մենք փորձում ենք լցնել անհայտության դատարկությունը։
Իմաստի պատրանքը
Մարդկության պատմությունը լի է մեծ գաղափարներով, բայց դրանցից ոչ մեկը չի տվել վերջնական պատասխան։ Ինչո՞ւ։ Որովհետև կյանքը տեքստ չէ, որը պետք է վերլուծել, այն մաթեմատիկական թեորեմ չէ, որը պետք է ապացուցել։ Փնտրել իմաստ՝ նշանակում է ապրել «հետոյի» համար։ Մենք միշտ ինչ-որ բանի սպասում ենք՝ հաջողության, ճանաչման, լուսավորության։ Մինչդեռ կյանքը հենց հիմա սպառվում է քո մատների արանքով, քանի դեռ դու զբաղված ես փնտրտուքով։
Կյանքը համ ունի, ոչ թե պատճառ
Եթե մի պահ մի կողմ դնենք բոլոր սոցիալական դերերը, նպատակներն ու սպասումները, ի՞նչ կմնա։ Կմնան զգայարանները։ Կյանքը չունի իմաստ, բայց այն ունի համ։ Ու հենց այդ համն է, որ մեզ դարձնում է կենդանի։
Ճիշտ ապրել՝ չի նշանակում հետևել բարոյական կանոնների մի ցանկի կամ հասնել հաջողության գագաթնակետին։ Ճիշտ ապրել՝ նշանակում է վերադառնալ սեփական մարմնին և զգացողություններին։
Այն, ինչ մենք անվանում ենք «երջանկություն», իրականում իմաստի հետ կապ չունի։ Դա այն պահն է, երբ դու զգում ես առավոտյան թարմ օդի սառնությունը, երբ սուրճի առաջին կումը քեզ սթափեցնում է, երբ սիրելի մարդու հպումը ստիպում է մոռանալ ժամանակի մասին։ Այդ պահերին դու չես հարցնում՝ «ինչո՞ւ»։ Դու պարզապես կաս։
Մի՛ փնտրիր, զգա՛
Փիլիսոփայությունն այսօր պարզ է. դադարի՛ր լինել քո սեփական կյանքի քննադատն ու վերլուծաբանը։ Դարձիր դրա դեգուստատորը։
Մի՛ փորձիր հասկանալ սերը, պարզապես սիրիր այնպես, որ մաշկդ զգա այդ էներգիան։
Մի՛ փնտրիր աշխատանքի մեջ տիեզերական իմաստ, պարզապես զգա արարման պրոցեսի հաճույքը։
Մի՛ վախեցիր անիմաստությունից, որովհետև հենց դրա մեջ է թաքնված բացարձակ ազատությունը։
Երբ դու ընդունում ես, որ իմաստ գոյություն չունի, դու ազատվում ես «ճիշտ» լինելու պարտավորությունից։ Դու այլևս ստիպված չես արդարանալ տիեզերքի առաջ քո ընտրությունների համար։ Կյանքը հիասքանչ է իր անիմաստության մեջ, քանի դեռ դու ունես ախորժակ՝ այն վայելելու համար։
Այնպես որ, այսօր, երբ տնից դուրս գաս, մի՛ մտածիր վաղվա պլանների կամ կյանքի նպատակի մասին։ Պարզապես շնչիր ու զգա՝ ինչ համ ունի քո այսօրը։ Դա միակ բանն է, որն իրական է։
